Pewnego dnia usłyszałem, jak mój rodak Federico modlił się: „Panie mój, daj mi uszy, które rozumieją język wód”. Teraz to ja o nie proszę – proszę, użycz mi swoich uszu, abym mógł słuchać wód. Prawdziwa ścieżka bezpośrednich emocji nie przychodzi do mnie naturalnie. Będziesz podążał tą drogą, usłaną krzykiem i obrazem, która szybko rozciąga się – a zaraz potem chowa – wśród traw. (Val del Omar)