„Twarz mojego młodszego brata po jego śmierci była moją własną”. Shusaku Aota widzi siebie w twarzy zmarłego brata. Odległe wycie dochodzące z nieznanego miejsca. Wspomnienia jego młodszego brata. Jego przykuty do łóżka uczeń Kaoru Nogi pojawia się z powietrza. „To przecież ja.” Shusaku traci orientację, gdzie stoi, gdzie jest, gdzie istnieje.