Reżyserka na nowo wyobraża sobie dzieciństwo swojego ojca na wyspie Kinmen, należącej do Tajwanu, podczas drugiego kryzysu tajwańskiego w latach 60. XX wieku. Dzięki skąpym wspomnieniom, którymi się z nią podzielił, światło zostało odtworzone. Czułe spojrzenie próbuje przejrzeć i doświadczyć tego, co kryje się za blaskiem światła, jakby próbując zrozumieć milczącego rodzica w kontekście historycznych wydarzeń.