Dziecko pozostawione w nocy. Atak paniki kobiety w pokoju hotelowym. Relacje oczu.

„Owo obnażone oko, które, by patrzeć w słońce, pozostaje z nim sam na sam, otwiera się na całą jego chwałę, nie jest własnością mojego rozumu: to wyrywający się ze mnie krzyk. W chwili bowiem, gdy blask mnie poraża, jestem odpryskiem rozbitego życia, a życie to — trwoga i oszołomienie — otwierając się na nieskończoną pustkę, ulega rozdarciu i w jednej chwili wyczerpuje się w tej pustce”. ~ Georges Bataille, „Doświadczenie wewnętrzne”