Odyseja to antyfilm drogi, zrealizowany z perspektywy łóżka w pokoju przy ruchliwej ulicy. Obserwacji mikrokosmosu codzienności towarzyszy pejzaż dźwiękowy składający się z akustycznego smogu. Wraz z zapadaniem zmroku do pokoju zaczyna przenikać miejskie zanieczyszczenie świetlne.